Muziek

Voor veel mensen is ‘Fix You’ van Coldplay een nummer met veel lading. En ik snap dat. Soms ben je ‘up’ en soms ben je ‘down’. Soms zit het mee en soms tegen. Er zijn momenten in je leven waarop je voelt dat het niet wil. Dat je er moedeloos van wordt. In die gevallen […]

Bijdehand is zeker een label wat je op mij mag plakken. Altijd al. Eigengereid ook. En het is geen klaagzang maar als kind was dat soms lastig, want onbegrepen. Ik was te filosofisch voor mijn leeftijd en had een oudere ziel dan de kinderen om me heen. En misschien nog… Natuurlijk had ik vriendjes en

Heb jij dat weleens gehad? Een ‘onbewust bewustzijn’ dat je jezelf aan het verliezen bent in een relatie. Terugkijkend kun je aanwijzen wanneer het ongeveer gebeurd is, maar op het moment zelf voel je alleen de onrust. De onmacht ook. En later misschien de gelatenheid. Het berusten in een onprettige zekerheid. Liefde Tijdens mijn eerste

Weleens van Mads Mathias gehoord? Ik ook niet. Hij kwam in mijn zoektocht naar muziekjes ineens voorbij met het nummer Henpecked Man. Hij is een Deense jazz artiest. De stijl van de muziek en de vrolijkheid en ontspannenheid spreken me aan. Soms vertelt hij in het nummer het verhaaltje door net iets achter de muziek

Achter de muziek (4): Musica è Soms valt je oog ergens op. In dit geval op de telefoon van mijn lieve collega Anne. Ik zag dat ze Eros Ramazzotti op had staan. Bleek dat we zijn muziek allebei koppelen aan onze vaders. Allebei met fijne en warme herinneringen. Heerlijk hoe muziek je daarop kan triggeren.

Achter de muziek (3): Leave The Door Open Ondanks dat ik in de eerdere blogs in deze reeks aangaf dat ik echt geraakt kan worden door teksten, kan ook de muziek echt iets voor me doen. En soms is het juist het arrangement. En wat dat laatste betreft is dit jaar dé overtreffende trap uitgekomen.

Toen ik besloot om deze blogserie te gaan schrijven, wist ik dat er één nummer was wat er zonder twijfel in voor zou gaan komen. Het is alles wat ik mooi vind ineen. En nu kwam er een trigger op een ander vlak dan ik verwacht had en die deed me besluiten om de blog

Ik geef toe dat ik in een melancholische bui ben bij het schrijven van deze blog. Ik ben moe en dus erg toe aan vakantie. Nog een paar dagen werken en de finish dus in zicht. Om oude valkuilen te voorkomen breng ik mezelf al langzaam in een lager tempo en laat ik de vermoeidheid