Voor veel mensen is ‘Fix You’ van Coldplay een nummer met veel lading. En ik snap dat.
Soms ben je ‘up’ en soms ben je ‘down’. Soms zit het mee en soms tegen. Er zijn momenten in je leven waarop je voelt dat het niet wil. Dat je er moedeloos van wordt.
In die gevallen is het fijn als er iemand naast of achter je staat. Iemand die je aanmoedigt, steunt of oordeelloos laat zijn. En die probeert om je te (helpen) helen.
Het nummer is mooi in de originele versie van Coldplay. Maar kreeg voor mij pas echt lading in de uitvoering van Young@Heart.
De leden van dit Amerikaanse koor zijn gemiddeld tachtig jaar en in afwachting van hun dood. Dit weerhoudt hen er niet van rock-‘n-rollnummers te zingen alsof hun leven ervan afhangt (bron: NPO). De samenstelling van het koor wisselt dan ook geregeld doordat er leden overlijden.
Stel je, met voorgaande als achtergrondinformatie, het volgende voor:
Een zaal vol mensen. Een hoogbejaarde corpulente heer met een zuurstoftank in zijn hand, loopt het podium op. Er wordt een stoel voor hem neergezet. Midden op het podium.
De zaal wordt muisstil. De piano begint en eerst denk je dat de hi-hat van de drums in een vals ritme speelt. Tot je beseft dat je het ‘afblazen’ hoort van overtollige lucht, van het zuurstofapparaat wat de man nodig heeft.
De man begint niet gewoon te zingen; hij begint met het vertellen van een verhaal. Af en toe bijgestaan door het eveneens hoogbejaarde koor op de achtergrond.
In de wetenschap dat de leden van dit koor in wereldoorlogen gevochten hebben. Een leven geleefd hebben. Met ups and downs. Er rest hun niets dan de dood die rap naderbij komt.
In dat licht, met de wijsheid van hun jaren, met de kwetsbaarheid van hun laatste fase in gedachten, krijgt Fix You een hele andere lading.
Waar deze blog over gaat? Natuurlijk over een prachtig nummer in een nog mooiere uitvoering en dat dit (mij) raakt.
Nog meer gaat deze blog echter over perspectief. In een ander licht krijgen dingen soms een andere lading. Wat nu zwaar en duister voelt, kan weer keren naar draaglijk en licht.
Laat je niet leiden door het sentiment van het moment. Het mag er zijn. Maar ook dat gaat over. En als dat niet vanzelf gebeurt, zijn er vast mensen die je willen helpen. Die er voor je willen zijn.
De kracht van het collectief. Van de bereidwilligheid van anderen om je te helpen als je het moeilijk hebt. Naastenliefde.
Wie is degene die tegen jou zegt: “I will try to fix you”?
Inspirerende groet,
Bart M. Diepenbroek
Ontroerend
Komt zeker binnen.